Posterous theme by Cory Watilo

Avonturen in India

Hoi allemaal! 

Het is lang geleden dat we wat geschreven hebben! Op den duur voelen we ons niet zo 'nieuw' meer en raken we wat meer gewend aan alle grappige en gekke dingen in India. Dan kom je ook minder snel op het idee een stukje te schrijven. Ik mag elk kwartaal een stukje schrijven voor de nieuwsbrief van mijn oude werk bij Stichting Buurtwerk Alexander. Ik dacht: die zet ik ook even op onze site. Hier komt' ie:

Avonturen in India

Na vijf maanden voel ik me hier best thuis. Ons huisje is ingericht en we hebben hele leuke mensen leren kennen. Ik ga nog steeds met heel veel plezier naar House of Hope, een weeshuis voor kinderen met HIV, en Bright Star Education, een basisschool die goed onderwijs geeft aan kinderen uit de sloppenwijken.

Afgelopen maanden ben ik bezig ge- weest met wijkonderzoek in verschil- lende sloppenwijken. De social worker van de school heeft huisbezoeken ge- daan en ik heb ze gedocumenteerd. Nu hebben we een duidelijker beeld van de thuissituaties van de kinderen die op school zitten. Deze kinderen zijn tussen de twee en acht jaar oud. Al- lemaal wonen ze in een sloppenhuisje van ongeveer zes m2 met hun ouders, broers en zussen en vaak ook hun grootouders. Ruimte om te spelen is er dus niet. Veel kinderen komen uit een gezond gezin, maar er zijn veel kinderen waar thuis problemen zijn; veel vaders zijn drankverslaafd, een aantal families heeft te weinig geld voor eten, een paar vaders slaat hun vrouw en / of kinderen. Een flink aantal kinderen is vaak alleen thuis omdat beide ou- ders werken en er geen goede opvang is. Hierbij komt dat veel van deze jon- gens en meisjes in een slechte buurt wonen zodat ze blootgesteld worden aan geweld, drugsgebruik en (seksu- eel) misbruik. Ook woont een gedeelte van de kinderen in een tippelzone en drankverkoopgebied. Een van deze kinderen, Latika* van acht jaar was laatst bij me thuis. Haar vader komt elke nacht rond 02.00 uur dronken thuis en zet haar broertjes en zusjes dan op straat omdat hij met zijn vrouw wil vrijen. Latika is dus altijd moe. Als ze van school thuis komt is ze alleen en heeft dan niets te eten. Haar moeder is er niet echt voor haar. Toen ze bij me thuis kwam keek ze met verbazing om zich heen; ze had nog nooit zo’n grote fruitschaal gezien en ook een koelkast vol met eten vond ze heel bijzonder. Ze vond het heerlijk om bij me thuis te zijn. Gelukkig heb ik nu de mogelijkheid iets voor deze leuke kids te doen! Mijn plan is om een kinderdagverblijf te openen voor de kinderen die een ongezonde thuissituatie hebben. Zo krijgen deze kinderen de kans om na schooltijd onbezorgd te spelen, goede voeding te krijgen en leren ze sociale vaardigheden, hygiene e.d. De ouders moeten eens per maand op het dag- verblijf komen voor voorlichting, opvoedondersteuning en coaching. Ik wil de ouders helpen zoveel mogelijk verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen kind zodat de dagopvang op den duur niet meer nodig is. De dagopvang wordt tegelijkertijd een trainingsplek waar ik vrouwen train om in hun eigen sloppenwijk een dagopvang te openen. De ouders kunnen deze zorg nooit zelf betalen, daarom moeten ze de helft zelf betalen en voor de andere helft zoek ik sponsoring. In februari komt Hilda van de Roer me opzoeken – zij is ook buurtschoolwerker bij SBA geweest  en samen willen we dan Bright Star Daycare gaan openen!

 ben ik bezig met de start van een stroopwafelbakkerij in ons huis. Moeders uit de sloppenwijk die te weinig geld hebben kan ik zo een parttime baan geven en de winst gaat dan naar Bright Star Daycare en Bright Star Education.

Zoals je ziet is hier veel te doen en heb ik er heel veel zin in iets te kunnen geven aan de mensen. Vind je het leuk om ook wat te doen, dan kun je de dagopvang sponsoren of zelf langskomen om te helpen.

Stralende groetjes, Paula Stolk-van Engen

*dit is niet haar echte naam 


Posted by

Viewed
times